Admodum reverendo religiosissimo ac eximio domino patri Hieronymo Pez ordinis sanctissimi patris Benedicti in celeberrimo ac exempto monasterio Mellicensi professo, domino ac patrono meo plurimum colendo. Mellicium.Siegel.

Admodum reverende religiosissime ac eximie domine pater Hieronyme, domine ac patrone omni observantia colende.

Exultabundus tuas omni humanitatis genere abundantes literas accepi. Meum erat, fateor, una cum transmisso librorum indiculo aliquas ad te tuumque colendissimum dominum germanum literulas dare; verum cum pridie abitus domini Antonii Eder nihil minus expectans concionem pro sequenti die corradere magis quam componere debuerim, tempus mihi ad scribendum non suppetiit: quapropter errati huius veniam peto. A te itaque in scribendo praeventus, quid ad humanissimas tuas, vir admodum reverende, reponam, non habeo, nisi ut gratias, quas tu equidem pro minutiis meis sane nimias agis, in te omnes refundam tum pro tanta humanitate, tum maxime pro benignissima tuae, qua, quoad vixero, nil acceptius mihi unquam erit, amicitiae indigno equidem sed nihilominus eiusdem ambitiosissimo mihi facta delatione.

Ut vero advertas, vir amicissime, quantum fiduciae in hac tua amicitia ponam, de re quapiam te consulo, cuius nemo adhucdum hominum vel suspicionem aliquam, nedum notitiam habet. Nempe saepius iam mirabar, quod, cum ubique fere locorum lectio mensalis vigeat, necdum ullus, quantum quidem mihi constat, inter tot librorum in catalogis contentorum myriades liber in subsidium huiusmodi lectorum sit editus. Teruntur equidem singulorum prope manibus Smetius, Ricciolius et Amaltheum prosodicum, ne quid de variis lexicis sive dictionariis accentibus insignitis, utpote quae ob molem suam et multiplices errores, quorum vel in solo Kirschio myriadem est cernere, sunt inepta. Sed praeterquam, quod Amaltheum erroribus non careat, omnes huiuscemodi tanquam in usum versificatorum nati quemadmodum multa vocabulorum millia continent, circa quorum pronuntiationem nemini potest dubium oriri; ita e contrario tot vel plura millia gentium, hominum, locorum, fluviorum etc. nomina propria in historicis passim obvia, quae vel eruditum quemque dubium tenent, in iisdem desiderantur. Cum tamen delicatas eruditorum aures mirum quantum offendat vel unius voculae iniqua pronuntiatio, his defectibus mederi mecum constituens, quantulumcunque temporis mihi chorus et bibliotheca, quae vel sola me sibi totum vendicat , reliquum fecerunt, id omne poetarum omnis generis et nonnunquam etiam Graecorum librorum lectioni impendi, qua quidem pertinacia, cui et deinceps insistam, vim non modicam dubiorum nominum, propriorum praesertim, sum consecutis Wohl für consecutus., quae in omnibus praefatis libris frustra inquiras.

Stat ergo, si modo tu, amicorum meorum princeps, id approbes inficetam gruem suavicanos inter olores exhibere, libellum de recta omnium vocum dubiarum pronuntiatdatione ad facilitandam quamcunque publicam lectionem edendo, cui, statim ac bruma me in cellam compegerit, prius enim bibliotheca id non permittet, primam manum imponam; quo absoluto annales forte nostros concinnare aggrediar. De libri oeconomia, ne nimium hic in epistolae leges peccem, proxime. Interim quid de hoc meo conatu sentias, mihi candide rescribas, enixe rogo; ut, si reprobes, labori parcere queam, si approbes, stimulum habeam non exiguum.

Verum utrumcunque sit, hoc per omnia te obtestor, ut praeterquam colendissimo germano tuo nemini omnino de hoc meo proposito quidquam dicas, vel nonnisi suppresso nomine ac monasterio; nullatenus enim induci potero, ut aliter meum nomen quam anagrammatice ponam, ordinem vero et monasterium literis initialibus; idque partim ob varios in legendo et nonnunquam etiam in corrigendo commissos errores, quos non superficiarie taxabo; partim ut in prima hac editione mit Verweiszeichen am linken Blattrand(nam in altera, quae quidem in huiusmodi opere vix diu differri poteritDanach durchgestrichene schließende Klammer., nomen meum fateri non detrectabo) cum Apelle sub tabula delitescam, hominum de labore meo iudicia exploraturus, quorum deinde genio nonnihil serviri poterit.

Transmitto impraesentiarum desideratum codicem membranaceum, in quo mire mihi placuit reverendissimi domini Gasparis Plautii philautia, utpote qui suas laudes propria manu non parce scripsit; nam characterem eius ex variis, qui de ipso supersunt, scriptis optime nosco, cuius eo facilius mihi fidem habebis, si advertas annos vitae cum die et anno mortis ab alia manu suppleta; imo cum aetas forte ignoraretur, solum anni regiminis sunt positi. Claudo cum voto, ut quam optime valeas meque vel ultimo inter amicos tuos loco frui permittas.

Tuus fidissimus pater Joachimus Edlinger Benedictinus Seittenstettensis.

Sub dato in Seittenstadio 19. Septembris 1715.